توجّه سبب مىشود تا دعاهاى تقاضا شده دنيوى و اخروى و معنوى به مرحله استجابت قرين گردد . يكى از آن دعاها ، دعاهايى است كه بعضى از مضامين آن از نظر ذكر اسماى الهى و حوايج ، تكرارى مىباشد و در دهه آخر ماه رمضان وارد شده است و شايد علّت اين مسأله ، بيان فوق باشد . دعاهاى تكرارى دهه‌ى آخر ماه رمضان ( 503 ) « لَكَ الْأَسْمآءُ الْحُسْنى وَ الْأَمْثالُ الْعُلْيا وَ الْكِبْرِيآءُ وَالْالآءُ . » « 1 » نام‌ها [ و كمالات ] نيكوتر و اوصاف والاتر و كبرياييّت و بزرگمنشى و [ تمام ] نعمت‌ها ، براى توست . عينيّت كمالات الهى با ذات بيان اين بخش ، بعد از خواندن حضرت حق با كمالات و اسم جلاله و تكرار آن و رحمان و رحيم ، خواننده را متوجه اين نكته مىسازد كه : خداوند و كمالات الهى را نبايد چون مظاهرش گمان نمود كه كثرت در آن راه داشته باشد ، بلكه كمالات او سبحانه عينيّت با ذات دارند . دليل بر اين بيان ، همان ذيل جمله‌هاى فوق است كه : اوّلًا مىفرمايد : « وَ الْأَمْثالُ الْعُلْيا » و ثانياً مىفرمايد : « وَ الْكِبْريآءُ » و ثالثاً ( براى اين كه تصوّر نشود آن چه از كمالات كه موجودات در خارج به آن ظهور يافته‌اند از خود آن‌هاست نه حقّ - تبارك‌وتعالى - ) فرموده شده : « وَالْالآءُ . » . يعنى : « لَكَ وَالْالآءُ » . اين مطلب نيز از ( واو عطف ) كه به صدر جمله عطف داده شده فهميده مىشود .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 198 .